ಅನ್ಯ ಪುರುಷನ ಬಂಗಲೆಗೆ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನೇ ಕರೆದೊಯ್ದ ಆನಂದ್

ಸಾಲದ ಸುಳಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಅನ್ಯ ಪುರುಷನ ಬಂಗಲೆಗೆ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನೇ ಕರೆದೊಯ್ದ ಆನಂದ್! ಆ ಕರಾಳ ರಾತ್ರಿ ಮಂಗಳೂರಿನ ಬಂಗಲೆಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆಯೇ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿ ಒಳಗೊಳಗೆ ನಲುಗಿದ ಗಂಡ

​”ಆ ಹಳೆಯ ಹೆಂಚಿನ ಮನೆ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ, ಮಳೆ ನನ್ನ ಮೈಯನ್ನು ತಣ್ಣಗಾಗಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಒಳಗಿನ ಮನಸ್ಸು ಮಾತ್ರ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಸ್ನೇಹಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಭಾವನೆಗಳಿರಲಿಲ್ಲ, ಕೇವಲ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಶೂನ್ಯತೆ ಆವರಿಸಿತ್ತು. ನಾವು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದು ಸುಖಕ್ಕಲ್ಲ… ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ಸಾಲದ ಸುಳಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ವಿಷವರ್ತುಲಕ್ಕೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತ್ತು.”

​”ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಸಂದೀಪ್ ಬಂದು ಕಾರಿನ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದಾಗ, ನನಗೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗಬೇಕು ಎನ್ನಿಸಿತು. ಆದರೆ ಕಿರಿಸ್ತಾನಿ ಬಂಗಲೆಯ ಆ ದೊಡ್ಡ ಗೇಟ್ ತೆರೆದಾಗ, ಅದು ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಸಮಾಧಿಯ ಬಾಗಿಲಿನಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಸಂದೀಪ್ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಂಗಲೆಯ ಒಳಗಿದ್ದ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಭಾಂಗಣಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಅಲ್ಲಿ ಮಂದ ಬೆಳಕು, ದುಬಾರಿ ಸೋಫಾಗಳು ಮತ್ತು ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹಳೆಯ ಕಾಲದ ಚಿತ್ರಗಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅಸಹ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.”

​”ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಬೋಳು ತಲೆಯ, ಉಬ್ಬಿದ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ಉದ್ಯಮಿ ಸುನಿಲ್ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದ. ಅವನು ಸ್ನೇಹಾಳನ್ನು ನೋಡಿದ ರೀತಿ ನನಗೆ ಮೈಮೇಲೆ ಹಲ್ಲಿ ಹರಿದಂತಾಯಿತು. ಅವನು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ಅವಳ ತೋಳನ್ನು ಮುಟ್ಟಿದಾಗ, ನಾನು ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡೆ. ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಪುರುಷ ಮುಟ್ಟುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಗಂಡನಾಗಿ ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಅಸಹಾಯಕನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ.”

​”ಸ್ನೇಹಾ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಪಕ್ಕದ ಕೋಣೆಗೆ ನಡೆದಾಗ, ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಸಂದೀಪ್ ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಿನ ಒಂದು ಕುರ್ಚಿಯ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿದ. ಆ ಕೋಣೆಯ ಬಾಗಿಲು ಸ್ವಲ್ಪ ತೆರೆದಿತ್ತು. ಒಳಗಿನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಶಬ್ದಗಳು ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಸೀಸ ಸುರಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತೀ ದೊಡ್ಡ ಅವಮಾನದ ಕ್ಷಣವಿದು ಎಂದು ನನಗೆ ಆಗ ಅರಿವಾಯಿತು. ಸಾಲ ತೀರಿಸಲು ಮನುಷ್ಯ ಇಷ್ಟೊಂದು ಕೆಳಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಇಳಿಯಬೇಕೇ? ಪ್ರೀತಿ ಮಾಡಿದ ಹೆಣ್ಣನ್ನೇ ಹೀಗೆ ಬಲಿಕೊಡಬೇಕೇ? ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆತ್ಮ ಗೌರವ ಚೂರು ಚೂರಾಗಿ ಮಣ್ಣು ಸೇರುತ್ತಿತ್ತು…”

​”ಆ ಬಂಗಲೆಯ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದೋ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಮಾದಕತೆಯ ವಾಸನೆ ಇತ್ತು. ಸುನಿಲ್ ತನ್ನ ದಪ್ಪನೆಯ ಕೈಗಳಿಂದ ಸ್ನೇಹಾಳ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿದಾಗ, ಅವಳು ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನತ್ತ ನೋಡಿದಳು. ಅವಳ ಆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿದ್ದವು, ‘ನನ್ನನ್ನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಈ ನರಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?’ ಎಂದು ಕೇಳುವಂತಿತ್ತು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಬಾಯಿ ಬಂದ್ ಆಗಿತ್ತು. ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಸಾಲದ ನೋಟಿಸ್ ನನ್ನನ್ನು ಹೇಡಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿತ್ತು.”

​”ಸುನಿಲ್ ಅವಳನ್ನು ಆ ದೊಡ್ಡ ಓಕ್ ಮರದ ಬಾಗಿಲಿರುವ ಕೋಣೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದ. ಬಾಗಿಲು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಮುಚ್ಚಲಿಲ್ಲ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂದು ಉಳಿದಿತ್ತು. ಸಂದೀಪ್ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಕುಳಿತು ಮೆಲ್ಲನೆ ಸಿಗರೇಟು ಹಚ್ಚಿದ. ‘ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡ ಆನಂದ್, ಇಂದು ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದರೆ ನಿನ್ನ ಸಾಲಗಳೆಲ್ಲಾ ಮಣ್ಣು ಪಾಲಾಗುತ್ತವೆ. ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಇಂದು ನಿನಗಾಗಿ ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಆಸ್ತಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ’ ಎಂದು ನಕ್ಕ. ಆ ನಗು ನನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಚಾಕುವಿನಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದಂತಾಯಿತು.”

​”ಕೋಣೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಸ್ನೇಹಾಳ ಸಣ್ಣ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅವಳು ಸುನಿಲ್‌ನಿಂದ ದೂರ ಸರಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ಎಂಬುದು ಅವಳ ಹೆಜ್ಜೆಯ ಸದ್ದಿನಿಂದ ತಿಳಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಸುನಿಲ್‌ನ ಅಬ್ಬರದ ನಗು ಆ ಕೋಣೆಯ ಗೋಡೆಗಳಿಗೆ ಬಡಿದು ನನಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ‘ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಸಂಕೋಚ? ನಿನ್ನ ಗಂಡನೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಅಂದಮೇಲೆ ನಿನಗೆ ಭಯವೇಕೆ?’ ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದ್ದು ಕೇಳಿದಾಗ ನನ್ನ ರಕ್ತ ಕುದಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ನಾನು ಎದ್ದು ಹೋಗಿ ಆ ಬಾಗಿಲನ್ನು ಒದೆಯಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡೆ, ಆದರೆ ನನ್ನ ಕಾಲುಗಳು ಜಡವಾಗಿದ್ದವು.”

​”ಮೆಲ್ಲನೆ ಸ್ನೇಹಾ ಧರಿಸಿದ್ದ ಆ ರೇಷ್ಮೆ ಸೀರೆಯ ಜಾರುವ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು. ಆ ಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತು. ಯಾವ ಹೆಣ್ಣನ್ನು ನಾನು ದೇವತೆಯಂತೆ ಪೂಜಿಸಿದ್ದೆನೋ, ಯಾವಳನ್ನು ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ್ದೆನೋ, ಅವಳು ಇಂದು ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಹಸಿವನ್ನು ನೀಗಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತಿದ್ದಳು. ಸುನಿಲ್ ಅವಳನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಸೆಳೆದುಕೊಂಡಾಗ ಸ್ನೇಹಾಳ ಅಸಹಾಯಕ ನರಳಾಟ ಕೇಳಿಸಿತು. ಅದು ಸುಖದ ನರಳಾಟವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದು ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆಕ್ರಂದನವಾಗಿತ್ತು.”

​” ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಅವಳ ಕೂದಲುಗಳು, ಸುನಿಲ್‌ನ ಆ ಒರಟಾದ ಕೈಗಳ ಸ್ಪರ್ಶ… ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆ ತೆರೆದ ಬಾಗಿಲಿನ ಸಂದಿನಿಂದ ನೋಡುವ ದುರ್ಗತಿ ನನಗೊದಗಿತ್ತು. ನನ್ನ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಬೆವರುತ್ತಿತ್ತು. ಸಂದೀಪ್ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಕೆಟ್ಟದಾಗಿ ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿದ. ‘ನೋಡು ಆನಂದ್, ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಎಂತಹ ಸುಂದರಿ. ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ ಸುನಿಲ್ ಪೂರ್ತಿ ಹುಚ್ಚನಾಗಿದ್ದಾನೆ’ ಅಂದ. ನಾನು ಅವನ ಮುಖಕ್ಕೆ ಉಗುಳಬೇಕು ಎಂದುಕೊಂಡೆ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಮೂಕ ಪ್ರೇಕ್ಷಕ ಮಾತ್ರ.”

​”ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ಕೋಣೆಯ ಒಳಗಿನ ಕಾವು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಸುನಿಲ್ ಸ್ನೇಹಾಳನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ವಾಳಿಸಿದಾಗ ಹಾಸಿಗೆಯ ಸ್ಪ್ರಿಂಗ್‌ಗಳ ಶಬ್ದ ನನ್ನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂಡೆ ಎಳೆದಂತಾಯಿತು. ಸ್ನೇಹಾ ನನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ್ದು ನನಗೆ ಕೇಳಿಸಿತು. ಆ ಒಂದು ಕರೆಯಲ್ಲಿ ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು ಎಂದು ಬೇಡುತ್ತಿದ್ದಳೋ ಅಥವಾ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಸಹ್ಯ ಪಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಳೋ ನನಗೆ ತಿಳಿಯಲಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಯುತ್ತಿತ್ತು. ಆನಂದಿಸಬೇಕಾದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ನರಕದ ದರ್ಶನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ…”

​”ಆ ಕೋಣೆಯ ಒಳಗಿನಿಂದ ಬರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಶಬ್ದವೂ ನನ್ನ ಎದೆಯನ್ನು ಸಾವಿರ ಚೂರುಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಗಡಿಯಾರ ಮುಂಜಾನೆಯ ಮೂರು ಗಂಟೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಹೊರಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಳೆಗೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕಣ್ಣೀರಿಗೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಸಂದೀಪ್ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಹಾಯಾಗಿ ಕಾಲು ಚಾಚಿ ಕುಳಿತು ನಗುತ್ತಿದ್ದ. ಅವನಿಗೆ ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ‘ಡೀಲ್’ ಆಗಿತ್ತು, ಆದರೆ ನನಗೆ ಇದು ನನ್ನ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಕರಾಳi ರಾತ್ರಿಯಾಗಿತ್ತು.”

​”ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಆ ಓಕ್ ಮರದ ಬಾಗಿಲು ಕಿರುಗುಟ್ಟುತ್ತಾ ತೆರೆದುಕೊಂಡಿತು. ಸುನಿಲ್ ತನ್ನ ಮೈಮೇಲಿನ ಅಂಗಿಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೊರಗೆ ಬಂದ. ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ವಿಜಯದ ನಗೆ ಇತ್ತು. ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಟ್ಟಹಾಸದಿಂದ ನಕ್ಕ ಅವನು, ‘ಆನಂದ್, ನಿನ್ನ ಆಯ್ಕೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ. ನಿನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಕೇವಲ ಸುಂದರವಲ್ಲ, ಅವಳು ನಿನ್ನ ಮೇಲಿರುವ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ತನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೇ ಅಡವಿಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ’ ಅಂದ. ಆ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಕೆನ್ನೆಗೆ ಬಾರಿಸಿದಂತಾಯಿತು.”

​”ನಾನು ಮೆಲ್ಲನೆ ಕೋಣೆಯ ಒಳಗೆ ನೋಡಿದೆ. ಸ್ನೇಹಾ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮುದುಡಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಆ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ಸೀರೆ ಈಗ ಕಲೆಯಾಗಿತ್ತು, ಅವಳ ಹರಡಿದ ಕೂದಲುಗಳು ಅವಳ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಸಾರುತ್ತಿದ್ದವು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನನಗಾಗಿ ಇದ್ದದ್ದು ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅತೀವವಾದ ಅಸಹ್ಯ. ನಾನು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಅವಳ ಕೈ ಹಿಡಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ಅವಳು ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಕೊಡವಿದಳು. ಆ ಸ್ಪರ್ಶದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರ ಚೇಳುಗಳು ಕಚ್ಚಿದ ಅನುಭವವಾಯಿತು.”

​”ಸಂದೀಪ್ ಎದ್ದು ಬಂದು ಸುನಿಲ್ ಮುಂದೆ ನಿಂತ. ‘ಸರ್, ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದಿದೆ. ಈಗ ಹಣದ ಮಾತು’ ಅಂದ. ಸುನಿಲ್ ನಗುತ್ತಾ ತನ್ನ ಜೇಬಿನಿಂದ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ಲಕೋಟೆಯನ್ನು ತೆಗೆದು ಸಂದೀಪ್ ಕೈಗೆ ಕೊಟ್ಟ. ‘ಇದು ನಾನು ಹೇಳಿದ ಹಣದ ಮೊದಲ ಕಂತು ಮಾತ್ರ’ ಅಂದ. ನಾನು ಆ ಹಣವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸುನಿಲ್ ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಬಂದು ನನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ಕೈ ಹಾಕಿ ಪಿಸುಗುಟ್ಟಿದ, ‘ಆನಂದ್, ನಿನಗೊಂದು ವಿಷಯ ಗೊತ್ತಿರಲಿ… ಈ ಐಡಿಯಾ ಕೊಟ್ಟವನು ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತ ಸಂದೀಪ್ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಸಾಲದ ನೋಟಿಸ್ ಕೂಡ ಅವನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದು!'”

​”ನನಗೆ ಆಕಾಶವೇ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಂತಾಯಿತು. ಸಂದೀಪ್ ನನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಅವನು ಹಣದ ಲಕೋಟೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದ. ನನ್ನ ಸಾಲ ಅಷ್ಟೊಂದು ಇರಲೇ ಇಲ್ಲ! ಸಂದೀಪ್ ಸುನಿಲ್‌ನಿಂದ ಕಮಿಷನ್ ಪಡೆಯಲು ನನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡಿದ್ದ. ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಪ್ರೀತಿಸಿದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಈ ನರಕಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಲು ಅವನು ನನ್ನನ್ನೇ ದಾಳವಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದ. ನಾನು ಹತಾಶೆಯಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಎರಗಲು ಹೋದಾಗ, ಸುನಿಲ್‌ನ ಸೆಕ್ಯೂರಿಟಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ತಡೆದರು.”

​”ಸ್ನೇಹಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಎದ್ದು ಬಂದು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಇರಲಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಬೆಂಕಿ ಇತ್ತು. ‘ಆನಂದ್, ನೀನು ಅಂದುಕೊಂಡಿದ್ದ ಹಣದ ಬೆಲೆ ಇಷ್ಟೇನಾ? ನನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಹರಾಜು ಹಾಕಿ ಈ ಕಾಗದದ ಚೂರುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ತಂದೆಯಲ್ಲಾ? ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇರಲಿಲ್ಲವೇ?’ ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು. ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಹೇಳಲಾಗದೆ ಮಂಡಿಯೂರಿ ಕುಳಿತೆ. ಆ ರಾತ್ರಿ ಸಾಲ ತೀರಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಸತ್ತು ಹೋಗಿದ್ದೆವು.”

​”ನಾವು ಆ ಬಂಗಲೆಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ಮುಂಜಾನೆಯ ಮಂಜು ಹರಡಿತ್ತು. ಸ್ನೇಹಾ ನನ್ನಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ತನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಳು. ಸಂದೀಪ್ ತನ್ನ ಹಣದೊಂದಿಗೆ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾದ. ನಾನು ಮಂಗಳೂರಿನ ಆ ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ನನ್ನ ಜೇಬಿನಲ್ಲಿ ಹಣವಿತ್ತು, ಆದರೆ ನನ್ನ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ನಾನು ಪ್ರೀತಿಸಿದ ದೇವತೆ ಸ್ನೇಹಾ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಅಂದು ನಾನು ಕಲಿತ ಪಾಠ ಒಂದೇ—ಹಣ ಯಾವತ್ತೂ ಮನುಷ್ಯನ ಗೌರವಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲ.”