ಹೆಂಡತಿ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ರಾತ್ರಿ… ತಂಗಿ ಹೇಳಿದ ಒಂದು ಸತ್ಯ ಭರತ್ ಜೀವನವೇ ಬದಲಿಸಿತು! 😳

ಭರತ್…
ವಯಸ್ಸು 27. ನೋಡಲು ಸುಂದರ, ನಗಿದರೆ ಕೆನ್ನೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿ ಬೀಳುವಷ್ಟು ಆಕರ್ಷಕ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ. ಆದರೆ ಅವನ ಜೀವನದ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಖಾಲಿತನ ಇತ್ತು. ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಅನಾಥನಾಗಿದ್ದ.
ಅವನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪ-ಅಮ್ಮನ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತುಂಬಲು ಇದ್ದವರು ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಅವರೂ ಬೇರೆ ಊರಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಭರತ್ ಒಬ್ಬನೇ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಆಸ್ತಿಯ ಕೊರತೆ ಅವನಿಗೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ದೊಡ್ಡವರು ಮಾಡಿಟ್ಟಿದ್ದ ಸಂಪತ್ತು ಮೂರು ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಸಾಕಾಗುವಷ್ಟು ಇತ್ತು. ಆದರೂ ಭರತ್ ಒಂದೇ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ…
“ಗಂಡಸಿಗೆ ಕೆಲಸ ಬೇಕು… ಕೂತು ಬದುಕೋದು ಸರಿಯಲ್ಲ.”
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವನು ಒಂದು ಕಂಪನಿಯಲ್ಲಿ ಮ್ಯಾನೇಜರ್ ಆಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.
ಕಾಲ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಒಂದು ದಿನ ಅವನ ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ಒಂದು ಮಾತು ಪ್ರಸ್ತಾಪಿಸಿದರು.
“ಭರತ್… ಈಗ ನಿನ್ನ ಮದುವೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸೋ ಸಮಯ.”
ಭರತ್ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚು ವಿರೋಧಿಸಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಒಂದು ಸರಳ ಆಸೆ ಮಾತ್ರ ಇತ್ತು.
“ದೊಡ್ಡ ಮನೆತನದ ಹುಡುಗಿ ಬೇಡ. ಸರಳವಾಗಿರಲಿ… ಮನೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಗುಣ ಇರಲಿ.”
ಅವನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ, ಚಿಕ್ಕಪ್ಪ ತಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಮನೆಯ ಒಂದು ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಆ ಹುಡುಗಿಯ ಹೆಸರು ಸುಧಾ.
ಸುಧಾ…
ಇಪ್ಪತ್ತ್ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷದ ಮುದ್ದಾದ ಯುವತಿ. ನೋಡಲು ತುಂಬಾ ಲಕ್ಷಣ. ಅವಳನ್ನು ಮೊದಲ ಬಾರಿ ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣವೇ ಭರತ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಶಾಂತಿ ಮೂಡಿತ್ತು.
“ಇವಳೇ ಸರಿಯೆ,” ಎಂದು ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಒಪ್ಪಿಬಿಟ್ಟ.
ಹೀಗೆ ಮದುವೆ ನಿಶ್ಚಯವಾಯಿತು.
ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಪರಿಚಯ
ಮದುವೆಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಮುಂಚೆ.
ಕಲ್ಯಾಣ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಸಿದ್ಧತೆಗಳು ಜೋರಾಗಿದ್ದವು.
ಭರತ್ ತನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ರೆಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದ.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ… ಮೆಲ್ಲನೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆಯಿತು.
“ಹಾಯ್ ಭಾವ…”
ಆ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿ ಭರತ್ ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡಿದ.
ಅವನ ಎದುರು ನಿಂತಿದ್ದಳು ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ ಹುಡುಗಿ.
ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಇಬ್ಬರೂ ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ.
ಅವಳು ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಳು… ಅವನು ಅವಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತ.
“ನಾನು… ಗೀತಾ,” ಎಂದು ಅವಳು ನಗುತಾ ಹೇಳಿದಳು.
“ಸುಧಾಳ ತಂಗಿ… ಅಂದರೆ ನಿಮ್ಮ ನಾದಿನಿ.”
ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು ತಾನು ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದೆ, ಪರೀಕ್ಷೆ ಮುಗಿದ ಕಾರಣ ಇವತ್ತೇ ಬಂದೆ ಎಂದು.
ಭರತ್ ಸಣ್ಣ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ “ಓ… ಹಾಗೇನಾ?” ಎಂದು ಮಾತು ಮುಗಿಸಿದ.
ಗೀತಾ ಹೊರಗೆ ಹೋಗುವಾಗ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದಳು…
“ಅಕ್ಕ ತುಂಬಾ ಅದೃಷ್ಟವಂತಳು… ಇಷ್ಟು ಒಳ್ಳೆಯವನನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗ್ತಾಳೆ.”
ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ…
ಭರತ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಯೋಚನೆ ಮಿಂಚಿತು.
“ಇಷ್ಟು ಚೈತನ್ಯವಿರುವ ಹುಡುಗಿ… ಮೊದಲೇ ಸಿಕ್ಕಿದ್ರೆ ಹೇಗಿತ್ತೋ?”
ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಆ ಯೋಚನೆಯನ್ನು ತಳ್ಳಿಬಿಟ್ಟ.
ಮದುವೆ… ಆದರೆ ಆರಂಭವಾಗುವ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವನೆಗಳು
ಮದುವೆ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಡೆಯಿತು.
ಯಾವುದೇ ಅಡಚಣೆ ಇಲ್ಲದೆ ಎಲ್ಲಾ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳು ಮುಗಿದವು.
ಆದರೆ ಮದುವೆ ಮನೆಯಲ್ಲೊಂದು ಸಣ್ಣ ಸಂಗತಿ ಯಾರಿಗೂ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬರಲಿಲ್ಲ…
ಭರತ್ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಗೀತಾಳ ಕಡೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದವು.
ಗೀತಾ ಕೂಡ ಮುದ್ದಾಗಿ ಚುಟುಕಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ ಅಕ್ಕ-ಭಾವನನ್ನು ರೇಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಎಲ್ಲವೂ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಎರಡು ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಭರತ್ ಮತ್ತು ಸುಧಾ ತಮ್ಮ ಹನಿಮೂನ್‌ಗೆ ಗೋವಾ ಹೋಗಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು.
ಆದರೆ…
ಅವರು ಊಹಿಸದ ಒಂದು ಘಟನೆ,
ಅವರ ಜೀವನದ ದಿಕ್ಕನ್ನೇ ಬದಲಿಸಲಿದೆ ಎಂಬುದು ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ಘಟನೆ… ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬದಲಿಸಿತು
ಗೋವಾದ ಸಮುದ್ರ ತೀರದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ಸಮಯ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ನಗುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ…
ಅಕಸ್ಮಾತ್…
ಸುಧಾ ಕಾಲು ಜಾರಿ ಬಂಡೆಯಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಳು.
ಭರತ್ ಗಾಬರಿಗೊಂಡ.
ತಕ್ಷಣ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದಾಗ ಡಾಕ್ಟರ್ ಹೇಳಿದರು…
“ಕಾಲು ಮುರಿದಿದೆ… ಕನಿಷ್ಠ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬೇಕು.”
ಆ ಕ್ಷಣ ಭರತ್ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಡೆದಂತೆ ಆಯಿತು.
ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಮನೆಗೆ ಮರಳಿದರು.
ಸುಧಾಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಅವಳ ತಂಗಿ ಗೀತಾ ಕೆಲವು ದಿನ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿಯಲು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲಾಯಿತು.
ಅದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಿರ್ಧಾರವಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ…
ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ
ಈ ನಿರ್ಧಾರವೇ ಮುಂದೆ
ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ರಹಸ್ಯಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಲಿದೆ.
ಮನೆಗೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಆರಂಭವಾದ ಆ ದಿನಗಳು…
ನಗುವು, ಮಾತು, ಕಾಳಜಿ ತುಂಬಿದ್ದವು.
ಆದರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ…
ಭರತ್ ಮತ್ತು ಗೀತಾಳ ನಡುವೆ
ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ನಿಶ್ಶಬ್ದ ಅಂತರಂಗ ಶುರುವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ಅದು ಸ್ನೇಹವೇ?
ಅಥವಾ ಇನ್ನೇನೋ…?
ಅವರಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಆದರೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ…
ಗೋವಾದ ಘಟನೆ ನಂತರ ಮನೆಯ ವಾತಾವರಣ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿತ್ತು.
ಸುಧಾಳ ಕಾಲು ಮುರಿದಿದ್ದರಿಂದ ಅವಳು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ತನ್ನ ರೂಮಿನಲ್ಲೇ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾಯಿತು.
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಗೀತಾ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದಳು.
ಮೊದಲ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ತುಂಬಾ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿಯೇ ಕಂಡುಬಂದಿತು.

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಗೀತಾ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು…
ಮನೆ ಸ್ವಚ್ಛ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು…
ಸುಧಾಳಿಗೆ ಔಷಧಿ ಕೊಟ್ಟು ಕಾಳಜಿ ವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಭರತ್ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ… ಸಂಜೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಇಬ್ಬರ ಜೊತೆಗೆ ಕುಳಿತು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ.
ಮೂರು ಜನ ಸೇರಿ ನಗುತ್ತಿದ್ದರು… ಹರಟುತ್ತಿದ್ದರು…
ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದವರಿಗೆ ಇದು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದ ಮನೆ ಎನ್ನಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ…
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬದಲಾವಣೆ ಕಾಣಿಸತೊಡಗಿತು.
ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಅಂತರಂಗ
ಗೀತಾ ತುಂಬಾ ಚುಟುಕಾದ ಹುಡುಗಿ.
ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಗು… ವರ್ತನೆಯಲ್ಲಿ ಚೈತನ್ಯ.
ಭರತ್ ಜೊತೆ ಅವಳು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅವನನ್ನೇ ಕೆಣಕುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಮೊದಲಿಗೆ ಭರತ್ ಅದನ್ನು ಕೇವಲ ನಾದಿನಿಯ ಮುದ್ದುತನ ಎಂದುಕೊಂಡ.
ಆದರೆ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ಒಮ್ಮೆ ಅಡುಗೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಗೀತಾ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಭರತ್ ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ನಿಂತ.
ಅವಳು ತಿರುಗಿ ನೋಡಿದಾಗ ಸಣ್ಣ ನಗು ಕೊಟ್ಟಳು.
“ಭಾವ… ಇಂದು ಟೊಮ್ಯಾಟೊ ಬಾತ್ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ,” ಎಂದಳು.
ಅವಳು ತುಂಬಾ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.
ಆದರೆ ಭರತ್ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಭಾವನೆ ಮೂಡಿತು.
“ಗೀತಾ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗಿ…” ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದ.
ಆ ಯೋಚನೆ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿಂತರೂ…
ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಅದು ಅಡಗಿಕೊಂಡೇ ಉಳಿಯಿತು.
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಘಟನೆ
ಒಂದು ದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ.
ಭರತ್ ಸುಧಾಳ ರೂಮಿಗೆ ಹೋದ.
ಸುಧಾ ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವನಿಗೆ ಅವಳ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಕರುಣೆ ಮೂಡಿತು.
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಬಾಗಿಲು ಮೆಲ್ಲನೆ ತೆರೆದಿತು.
ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಫಿ ಹಿಡಿದು ಗೀತಾ ಒಳಗೆ ಬಂದಳು.
ಭರತ್ ಮತ್ತು ಸುಧಾ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಗೀತಾ ತಕ್ಷಣ ಮುಜುಗರಪಟ್ಟಳು.
“ಸಾರಿ… ನಾನು ನಂತರ ಬರುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಳು.
ಸುಧಾ ಅವಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದಳು.
“ಪರವಾಗಿಲ್ಲ ಗೀತಾ… ಒಳಗೆ ಬಾ,” ಎಂದಳು.
ಆ ಕ್ಷಣ ಗೀತಾ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಕೋಚ ಕಂಡುಬಂದಿತು.
ಅವಳು ಕಾಫಿ ಕೊಟ್ಟು ಹೊರಗೆ ಹೋದಳು.
ಆದರೆ…
ಅವಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಏನೋ ಅಶಾಂತಿ ಶುರುವಾಗಿತ್ತು.
ಗೀತಾಳ ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲ
ಆ ದಿನದಿಂದ ಗೀತಾ ಸ್ವಲ್ಪ ಬದಲಾಗಿದ್ದಳು.
ಹಿಂದೆ ಇದ್ದಷ್ಟು ಚುಟುಕಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
ಭರತ್ ಜೊತೆ ಮಾತಾಡುವಾಗ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂಕೋಚ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಆದರೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ…
ಅವನ ಕಡೆ ನೋಡಿದಾಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ವಿಚಿತ್ರ ಹೊಳಪು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಭರತ್ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದ.
ಒಂದು ಸಂಜೆ ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದ…
“ಇದು ಕೇವಲ ನನ್ನ ಭ್ರಮೆಯೇ…?
ಅಥವಾ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಏನೋ ಬದಲಾಗುತ್ತಿದೆ…?”
ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.
ಒಂದು ಹೊರಟು ಹೋಗುವ ಯೋಜನೆ
ಒಂದು ದಿನ ಭರತ್ ಸುಧಾಳ ಬಳಿ ಹೇಳಿದ.
“ಗೀತಾಳನ್ನು ಇಂದು ಸಂಜೆ ಹೊರಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ನಿನಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದು ಏನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ.”
ಸುಧಾ ತಕ್ಷಣ ಒಪ್ಪಿದಳು.
“ಹೌದು… ನನಗೆ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳು ಬೇಕು. ಗೀತಾ ಜೊತೆ ಹೋಗಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಾ.”
ಸಂಜೆ ಆಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಇಬ್ಬರೂ ಹೊರಟರು.
ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಮಾಲ್‌ಗೆ ಹೋದರು.
ಅಲ್ಲಿ ಗೀತಾ ತನ್ನ ಅಕ್ಕನಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು.
ಭರತ್ ಕೂಡ ಅವಳಿಗೆ ಬೇಕಾದ ಕೆಲವು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟ.
ಗೀತಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟಳು.
“ಇಷ್ಟು ಯಾಕೆ ಕೊಡ್ತೀರಾ?” ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.
ಭರತ್ ನಗುತಾ ಹೇಳಿದ…
“ನೀನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತೀಯಲ್ಲ… ಇದು ಏನೂ ಅಲ್ಲ.”
ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಗೀತಾಳ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿತು.
ಆದರೆ ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ…
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಅಪರಾಧ ಭಾವನೆ ಕೂಡ ಮೂಡಿತು.
ಮೌನದ ಕ್ಷಣ
ಮಾಲ್‌ನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದರು.
ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಮೌನ.
ಹಠಾತ್ ಗೀತಾ ಕೇಳಿದಳು…
“ಭಾವ… ನೀವು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯವರು.”
ಭರತ್ ಸ್ವಲ್ಪ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟ.
“ಹೀಗೇಕೆ ಹೇಳ್ತೀಯಾ?”
ಗೀತಾ ಉತ್ತರಿಸದೆ ಕಿಟಕಿಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದಳು.
ಆ ಕ್ಷಣ ಇಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ಅನೇಕ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳು ಮೂಡಿದ್ದವು.
ಆದರೆ ಯಾರೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನೊಂದು ರಾತ್ರಿ… ಇನ್ನೊಂದು ಆರಂಭ
ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಸುಧಾಳಿಗೆ ಊಟ ಕೊಟ್ಟು ಔಷಧಿ ಕೊಟ್ಟರು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸುಧಾ ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರಿದಳು.
ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಟಿವಿ ಆನ್ ಮಾಡಿ ಭರತ್ ಕುಳಿತಿದ್ದ.
ಕೆಲಸ ಮುಗಿಸಿ ಗೀತಾ ಹಾಲ್‌ಗೆ ಬಂದಳು.
“ಭಾವ… ನಾನು ಮಲಗುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದಳು.
ಭರತ್ ನಗುತಾ ಹೇಳಿದ…
“ಇಷ್ಟು ಬೇಗ ಯಾಕೆ? ಸ್ವಲ್ಪ ಟಿವಿ ನೋಡೋಣ.”
ಗೀತಾ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಳು.
ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಸಿನಿಮಾ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರ ಗಮನ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ…
ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟಿತ್ತು.
ಆ ರಾತ್ರಿ…
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕ್ಷಣ
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ನಿರ್ಧಾರ
ಒಂದು ಸಣ್ಣ ತಪ್ಪು…
ಅವರ ಜೀವನದ ದೊಡ್ಡ ತಿರುವಾಗಲಿದೆ.ಆ ರಾತ್ರಿ ಮನೆ ತುಂಬಾ ನಿಶ್ಶಬ್ದವಾಗಿತ್ತು.
ಸುಧಾ ಔಷಧಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.
ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಟಿವಿಯ ಮೃದುವಾದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ಭರತ್ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ.
ಗೀತಾ ಎದುರು ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಟಿವಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಆದರೆ ಇಬ್ಬರ ಮನಸ್ಸು ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಸಮಯ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
“ಗೀತಾ…” ಎಂದು ಭರತ್ ಮೆಲ್ಲಗೆ ಕರೆದ.
“ಹೌದು ಭಾವ…” ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
“ನೀನು ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಮನೆ ತುಂಬಾ ಬದಲಾಗಿದೆ.
ನಿನ್ನಿಂದ ಸುಧಾ ಕೂಡ ಹರ್ಷವಾಗಿದ್ದಾಳೆ.”
ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಗೀತಾ ಸಣ್ಣ ನಗು ನಗಿದಳು.
“ಅದು ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಭಾವ… ಅವಳು ನನ್ನ ಅಕ್ಕ.”
ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಾತು ಮುಗಿಯಬೇಕಾಗಿತ್ತು.
ಆದರೆ ಏನೋ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಇಬ್ಬರೂ ಮತ್ತೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರು.
ಒಂದು ಕ್ಷಣ… ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲ
ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಸಿನಿಮಾದ ದೃಶ್ಯ ಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಪಾತ್ರಗಳು ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಒಬ್ಬರು ಪ್ರೀತಿ ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಆ ದೃಶ್ಯ ನೋಡಿ ಗೀತಾ ತಕ್ಷಣ ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಆದರೆ ಭರತ್ ಗಮನ ಅವಳ ಮೇಲೆ ಇತ್ತು.
ಅವಳ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಏನೋ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಭಾವನೆ ಕಂಡಿತು.
ಅದು ಸಂಕೋಚವೇ…
ಅಥವಾ ಅಡಗಿಸಿಕೊಂಡ ಭಾವನೆಗಳೇ…?
ಭರತ್‌ಗೆ ಅರ್ಥವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಗೀತಾಳ ನಿರ್ಧಾರ
ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳ ನಂತರ ಗೀತಾ ಎದ್ದಳು.
“ಭಾವ… ನಾನು ಮಲಗುತ್ತೇನೆ,” ಎಂದಳು.
ಭರತ್ ತಲೆ ಆಡಿಸಿದ.
ಅವಳು ಕೆಲವು ಹೆಜ್ಜೆ ನಡೆಯಿತು.
ಆದರೆ ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನಿಂತಳು.
ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಭರತ್ ಕಡೆ ನೋಡಿದಳು.
“ಭಾವ… ಒಂದು ಮಾತು ಹೇಳಬಹುದಾ?”
“ಹೇಳು ಗೀತಾ…”
ಅವಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಳು.

“ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇರುವುದು ಅಕ್ಕಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ.
ಅವಳು ಬೇಗ ಗುಣವಾಗಬೇಕು… ಅವಳ ಜೀವನ ಸಂತೋಷವಾಗಿರಬೇಕು.”
ಭರತ್ ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಅಚ್ಚರಿಪಟ್ಟ.
ಗೀತಾ ಮುಂದುವರಿಸಿದಳು…
“ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಜೀವನ ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿರಬೇಕು.
ಅದಕ್ಕೆ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.”
ಆ ಮಾತು ಹೇಳುವಾಗ ಅವಳ ಕಣ್ಣು ಸ್ವಲ್ಪ ತೇವಗೊಂಡಿತ್ತು.
ಭರತ್ ಎದ್ದು ನಿಂತ.
“ಗೀತಾ… ಏನಾಯ್ತು? ನೀನು ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯ?”
ಅವಳು ಸಣ್ಣ ನಗು ನಗಿದಳು.
“ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಭಾವ… ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಯೋಚನೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ.”
ಅರ್ಥವಾದ ಸತ್ಯ
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಭರತ್ ಒಂದು ವಿಷಯ ಅರಿತ.
ಇತ್ತೀಚಿನ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡುತ್ತಿದ್ದ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಭಾವನೆಗಳು…
ಅವು ತಪ್ಪು ದಾರಿಯತ್ತ ಹೋಗಬಹುದೆಂಬುದು.
ಗೀತಾ ಕೂಡ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು.
ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅವಳು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಾನೇ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಭರತ್ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದ…
“ಗೀತಾ… ನೀನು ತುಂಬಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಹುಡುಗಿ.”
“ಈ ಮನೆಗೆ ನೀನು ಬಂದದ್ದು ನಮ್ಮ ಅದೃಷ್ಟ.”
ಅವಳು ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ.
ನಿಧಾನವಾಗಿ “ಶುಭ ರಾತ್ರಿ ಭಾವ” ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ರೂಮಿನ ಕಡೆ ನಡೆದುಹೋದಳು.
ಮೌನದ ಪಾಠ
ಆ ರಾತ್ರಿ ಭರತ್ ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತಿದ್ದ.
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಯೋಚನೆಗಳು.
“ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಬರುತ್ತವೆ…
ಅವು ತಪ್ಪು ದಿಕ್ಕಿಗೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಬಹುದು.”
“ಆದರೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವುದು
ಅದೇ ನಿಜವಾದ ಬಲ.”
ಅವನು ಆ ರಾತ್ರಿ ಒಂದು ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ.
ಸುಧಾಳ ಜೊತೆ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಇನ್ನಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು ಎಂದು.
ಕೆಲವು ತಿಂಗಳುಗಳ ನಂತರ…
ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ನಂತರ ಸುಧಾಳ ಕಾಲು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಗುಣವಾಯಿತು.
ಮನೆ ಮತ್ತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿತು.
ಗೀತಾ ತನ್ನ ಓದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದಳು.
ಹೊರಡುವಾಗ ಅವಳು ಅಕ್ಕನನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡಳು…
ನಂತರ ಭರತ್ ಕಡೆ ನೋಡಿದಳು.
ಇಬ್ಬರೂ ಕೇವಲ ಸಣ್ಣ ನಗು ಹಂಚಿಕೊಂಡರು.
ಆ ನಗುವಿನ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸತ್ಯ ಅಡಗಿತ್ತು…
ಕೆಲವು ಭಾವನೆಗಳು ಹೇಳದೇ ಉಳಿದರೆ
ಅವು ಜೀವನವನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತವೆ.
ಕಥೆಯ ಸಂದೇಶ
ಜೀವನದಲ್ಲಿ
ಆಕರ್ಷಣೆಗಳು ಬರುತ್ತವೆ…
ಗೊಂದಲಗಳು ಬರುತ್ತವೆ…
ಆದರೆ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಸಂಬಂಧಗಳ ಮೌಲ್ಯ
ಅವುಗಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡದು.
ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸರಿಯಾದ ನಿರ್ಧಾರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡರೆ
ಒಂದು ಕುಟುಂಬ…
ಒಂದು ಜೀವನ…
ಒಂದು ಸಂಬಂಧ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

😆 😆 continue

ಕಥೆ ಮುಂದುವರಿಯುತ್ತೆ ಆದರೆ ಅಸಲಿ ಕಥೆ ಬೇರೆ ಇದೆ ಹಾಗಾದ್ರೆ ನಮ್ಮ ಮುದ್ದಾದ ಹುಡುಗಿ ಗೀತಾ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಗರ್ಭಿಣಿ ಅದೇಗಾದ್ಲು ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಯಾರು ತಂದೆ ಯಾರು